การออกแบบสำหรับความปลอดภัยจากอัคคีภัย

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

การถูกทำลายของเมืองทั้งเมืองด้วยการเกิดไฟไหม้อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาในอดีตที่ผ่านมาแต่ไม่ใช่สำหรับสภาวะในปัจจุบัน – แม้ว่าเมืองและอาคารของเรามีการเติบโตอย่างมากในแง่ของขนาดพื้นที่ ความปลอดภัยด้านอัคคีภัยได้ถูกกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานการออกแบบอาคาร สำหรับบางอาคารประเภทและอัตราการเข้าพักและอยู่อาศัย ข้อกำหนดดังกล่าวจะถือเป็นส่วนหนึ่งซึ่งจะต้องถูกบังคับใช้และให้ความสำคัญสูงสุด

การศึกษานโยบายเชิงเสนอแนะ (Prescriptive Approach)

การกำหนดความต้องการในแง่ของลักษณะของการเกิดไฟไหม้ของส่วนประกอบอาคารและวัสดุคือวิธีการดั้งเดิมของการรักษาระดับความปลอดภัยเกี่ยวกับการเกิดอัคคีภัย ความต้องการเหล่านี้มักจะมาจากประสบการณ์และถูกประยุกต์ใช้จากการเกิดไฟไหม้ในอดีต

แนวทางการดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพ

กว่าทศวรรษที่ผ่านมา เราได้เห็นการพัฒนาอย่างรวดเร็วสำหรับรูปแบบใหม่ของการออกแบบอาคาร – ด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่มีคุณภาพซึ่งเรียกว่าวิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัย
วิธีการนี้อาจจะเป็นเพียงวิธีการในการสร้างอาคารขนาดใหญ่มากและอาคารแบบพิเศษ องค์ประกอบของวิธีการนี้มักจะใช้ร่วมกับวิธีการแบบดั้งเดิม - สำหรับการสร้างแบบจำลองตัวอย่างสำหรับการอพยพและการแพร่กระจายควัน

แม้ว่าการคาดการณ์สำหรับการขยายตัวของการเกิดไฟไหม้และควันจะถูกกระทำได้โดยการประเมินส่วนประกอบของอาคารและจุดประสงค์ของการใช้อาคาร แต่ปัจจัยดังกล่าวจะไม่ครอบคลุมถึงข้อเท็จจริง 2 อย่างต่อไปนี้:

  • โครงสร้างอาคารอาจจะปลดปล่อยความร้อนและนำไปสู่การเกิดไฟไหม้
  • โครงสร้างอาคารอาจจะปล่อยควันพิษและก๊าซ

ดังนั้นการประเมินโครงสร้างอาคารที่ไม่ปลดปล่อยความร้อนและควันจะสามารถถูกนำมาใช้ได้เฉพาะในกรณีที่การออกแบบอาคารได้ครอบคลุมถึงข้อเท็จจริงทั้ง 2 ดังที่ได้กล่าวไว้ในเบื้องต้น

โดยการพิจารณาความจริงที่ว่าไฟไหม้ - และปฏิกิริยาตอบสนองของมนุษย์ต่อการเกิดไฟไหม้ – คือภัยพิบัติและยากต่อการทำนาย ดังนั้นมันจะเป็นประโยชน์ในการที่จะคำนึงถึงความทนทานและความน่าเชื่อถือสำหรับการออกแบบอาคาร

ค่าพิกัดความปลอดภัยได้ถูกใช้ในการออกแบบอาคารทุกรูปแบบและมันไม่มีเหตุผลที่ว่าทำไมค่าพิกัดความปลอดภัยเหล่านั้นจึงไม่ควรถูกพิจารณาในสมมติฐานและขั้นตอนและวิธีการสำหรับการช่วยชีวิตมนุษย์